Trudno gojące się rany, owrzodzenia, odleżyny, obrzęki i zapalenia

W normalnych warunkach niedotlenienie powstałej rany nie stanowi dla organizmu problemu. Zostaje uruchomiony szereg mechanizmów naprawczych, aby przeciwdziałać temu stanowi. Jeżeli jednak to niedotlenienie osiągnie wartość krytyczną, proces leczenia może zostać utrudniony bądź tez całkowicie zatrzymany. Występuje szereg schorzeń, które hamują bądź uniemoźliwiają prawidłowe gojenie się ran np. cukrzyca i miażdżyca.

Hiperbaryczna terapia tlenowa pobudza tworzenie się nowych naczyń krwionośnych, które powstają od dobrze natlenionych skrajów rany z niskim pH w kierunku niedotlenionych obszarów z wysokim pH.

Zwiększenie ilości fibroblastów i synteza przez nie kolagenu jest zależna od stopnia natlenienia. W niedotlenionych tkankach ma miejsce ograniczenie działania hydroksylazy prolinowej do odbudowy cząsteczek kolagenu jak również  hydroksylazy lizynowej, do budowania wiązań miedzy nimi. 

Także leukocyty i makrofagi potrzebują w ramach swoich funkcji obrony przed infekcjami dużych ilości tlenu. Niedostatek tegoż skutkuje wzrostem ryzyka infekcji rany. Hiperbaryczna terapia tlenowa wzmacnia możliwości obronne tych komórek i zarazem całego organizmu, a przez to wpływa na szybsze gojenie się ran. Dodatkowo tlen, w dużym stężeniu jako czynnik antybakteryjny i antywirusowy, stanowi sam w sobie środek dezynfekujący obszar rany.

Zabieg w komorze nie wymaga zdejmowania opatrunków, możliwy jest również bezpośrednio po operacji bądź np. amputacji paluchów. Zdarza się, że pacjenci zgłaszają się na terapię z wielomiesięcznymi lub nawet ponadrocznymi ranami. Nawet w takich przypadkach można w stosunkowo krótkim czasie wyleczyć ranę całkowicie. Przestaje się z niej sączyć, skóra różowieje, zaczyna swędzieć i mrowieć, a wszystko to, ponieważ poprawia się ukrwienie w tkance i rana zaczyna się goić. Tlen stymuluje organizm do tworzenia nowych naczyń krwionośnych i poprawia dotlenienie obszarów rany, które wynikają z nieprawidłowego ukrwienia, a także zwiększa ilość fibroblastów, które syntetyzują kolagen i odpowiadają za „zamykanie ran”. Nigdy nie jest zbyt późno, by zacząć leczenie, a pierwsze efekty najczęściej obserwuje pacjent już po 2-3 dniach.

Terapia hiperbaryczna jest bardzo pomocna w leczeniu trudno gojących się ran oraz wszelakich owrzodzeń, zapaleń, ropni, obrzęków, polineuropatii oraz wielu innych schorzeń.

Przy powstawaniu obrzęków wzrasta nacisk na dotknięte tkanki, czego następstwem może być niedokrwienie, które prowadzi w konsekwencji do niedotlenienia tkanek i uszkodzeń komórek. Dodatkowym pozytywnym efektem podczas terapii tlenowej w komorze hiperbarycznej, oprócz dostarczenia niedokrwionym obszarom tlenu, jest stan, podczas którego w wyniku zwężenia światła naczyń dochodzi do zmniejszenia hydrostatycznego napięcia w tychże naczyniach, przez co zostaje w nich zmieniona równowaga filtrowania: następstwem tego jest zwiększone wchłanianie limfy i płynów przez naczynia limfatyczne i żylne, co skutkuje znaczną redukcją obrzęku.

Zabiegi w komorze hiperbarycznej poprawiają ukrwienie uszkodzonych tkanek, zmniejszają zapalenia i redukują obrzęki, następuje wyraźne przyspieszenie procesu gojenia i zmniejszenie ryzyka powikłań bądź infekcji.

Przypadek pacjenta – pani Jadzia i ratowanie stopy przed amputacją oraz leczenie ponad rocznej rany na łydce po przeszczepie bajpasów -> więcej

Przypadek pacjenta – pan Jacek i zmaganie się ze skutkami powikłań pooperacyjnych, ranami otwartymi górnej części ud oraz odleżynami -> więcej

Przypadek pacjenta – pani K. i jej niegojąca się rana palca -> więcej