Choroby układu krążenia (choroby wieńcowe/niedokrwienne, niewydolność serca, miażdżyca)

Niewydolność układu krążenia to najczęstsza przyczyna zgonów w Polsce. Choroby układu krążenia mają bezpośredni, negatywny wpływ na dotlenienie tkanek i narządów: zbyt mało tlenu dociera do uszkodzonej części ciała, ponieważ z różnych przyczyn nastąpiło ograniczenie dopływu krwi w to miejsce. Zwiększone ciśnienie parcjalne tlenu aktywizuje uśpione komórki macierzyste i pobudza je do działań naprawczych. Hiperbaria tlenowa pozwala w ten sposób na częściowe udrożnienie i wzmocnienie ścian naczyń krwionośnych (nierzadko ze zmianami miażdżycowymi), i poprzez ich obkurczanie w warunkach wysokiego ciśnienia na dotlenienie niedokrwionych obszarów poprzez czterokrotne zwiększenie promienia dyfuzji krwi do tkanek. Terapia w komorze hiperbarycznej poprawia wydolność mięśnia sercowego, a w przypadkach pooperacyjnych przyspiesza jego regenerację.

Zastosowanie hiperbarycznej terapii tlenowej w chorobach serca:

  • ma działanie angiogenne
  • udrażnia i wzmacnia ściany naczyń krwionośnych
  • zmniejsza częstość i czas trwania napadów arytmii
  • poprawia tolerancję wysiłku fizycznego, stan neuropsychiczny, łagodzi nadciśnienie płucne i objawy niewydolności komory serca
  • zmniejsza częstość i nasilenie dolegliwości bólowych o charakterze wieńcowym lub ustępują całkowicie
  • zmniejsza nasilenie objawów hiperwentylacji oraz obniża stężenie hormonów stresu we krwi

Tlenoterapia stosowana u pacjentów po zawale serca mięśnia sercowego lub niestabilnej chorobie wieńcowej, poprzez zwiększenie podaży tlenu oraz zmniejszenie aktywności wolnych rodników tlenowych ogranicza obszar martwicy mięśnia sercowego. Połączenie terapii standardowej oraz hiperbarii tlenowej może zmniejszać u chorych śmiertelność oraz ryzyko poważnych powikłań sercowo- naczyniowych.